Büyük ofis ortamlarında çalışanlara yönelik yiyecek hizmeti, yalnızca bir kiler veya mola odası eklenerek her zaman çözülemeyecek bir konudur.

BAE'deki müşterilerimizden biri, birden fazla ofis alanına sahip kurumsal bir iş yerini yönetiyor. Farklı departmanlar her zaman aynı çalışma saatlerini takip etmiyor, bazı çalışanlar düzenli olarak fazla mesai yapıyor ve tesis ayrıca müşteri ziyaretlerine, geçici toplantılara ve iç ekip etkinliklerine de ev sahipliği yapıyor. Yakınlarda yiyecek ve içecek seçenekleri olmasına rağmen, sadece bir şişe su, içecek veya hızlı bir atıştırmalık almak için ofisten ayrılmak genellikle elverişsizdir.

Bu sorun, normal öğle yemeği saatleri dışında ve akşamları, iş yerindeki mevcut yiyecek seçeneklerinin sınırlı olduğu zamanlarda daha da belirgin hale gelir.

Müşterinin WEIMI ile ilk temasa geçmesinin ana nedeni buydu.

Müşteri Sadece "Otomat" Aramıyordu

İlk görüşmeler sırasında müşteri, makinenin kaç şişe tutabileceğine veya kaç ürün rafına sahip olduğuna özellikle odaklanmamıştı.

Ana endişeleri çok daha pratiktı: daha fazla servis personeli eklemeden çalışanlara günlük atıştırmalık ve içeceklere kolay erişim nasıl sağlayabilirlerdi?

Şirket, iç yiyecek hizmetini geleneksel bir şekilde genişletmek isteseydi, personel, satın alma, yeniden stoklama, ödeme yönetimi ve günlük denetim konularını dikkate alması gerekirdi. Birden fazla ofis alanına ayrı perakende noktaları eklenirse, operasyonel iş yükü daha da artardı.

Müşteri, yiyecek ve içecek perakendesini, her işlemi yönetmek için birinin sahada kalmasını gerektirmeden, çalışanların günlük güzergahları boyunca doğrudan yerleştirebilecekleri daha hafif ve daha esnek bir model istiyordu.

Bu nedenle proje, geleneksel bir içecek otomatından çok, küçük, gözetimsiz bir iş yeri kolaylık noktası haline geldi.

İlk Makine Çalışanların Doğal Olarak Geçtiği Yere Kuruldu

İlk makineyi nereye yerleştireceğine karar verirken, müşteri sadece yer olduğu için sessiz bir köşeye koymadı.

Bunun yerine, gerçek çalışan hareketine odaklandılar.

Makine, düzenli personel trafiğinin olduğu bir alana yerleştirildi, bu da çalışanların işe gelirken, öğleden sonra molası verirken, bir toplantıdan çıkarken veya ofiste geç kalırken alışveriş yapmalarına olanak tanıdı.

Ürün karışımı da standart bir içecek çeşitliliğinden daha genişti.

Şişelenmiş su, meşrubat ve kahve içeceklerinin yanı sıra, müşteri kurabiye, kuruyemiş, çikolata, enerji barı, pratik yiyecekler ve çalışma günü boyunca hızlı tüketim için uygun diğer ürünleri de stokladı.

Zamanla makine, kompakt bir ofis marketi gibi işlev görmeye başladı.

Çalışanların sadece bir veya iki ürün almak için iş yerinden ayrılmalarına gerek kalmadı, şirket de ödeme veya günlük satışları yönetmek için özel bir çalışan atamak zorunda kalmadı.

Fazla Mesai Beklenenden Daha Önemli Bir Satış Dönemi Oldu

Makine bir süre çalıştıktan sonra, daha ilginç bulgulardan biri standart yemek saatleri dışında ortaya çıktı.

Daha önce, iş yeri yiyecek hizmetlerinin çoğu normal ofis saatleri etrafında inşa edilmişti. Ancak akşamları işte kalan çalışanlar için mevcut seçenekler çok daha sınırlıydı.

Gözetimsiz perakende noktası tanıtıldıktan sonra, bu gizli talebin bir kısmı görünür hale geldi.

Çalışanlar akşam toplantılarından sonra içecek alabilir veya geç çalışmaya devam etmeden önce atıştırmalık, pratik yiyecek veya enerji ürünleri alabilirlerdi. Daha uzun süren iç toplantılar sırasında, bazı çalışanlar toplantı odalarına götürmek için aynı anda birden fazla içecek ve atıştırmalık satın aldılar.

Müşteri, iş yeri perakende talebinin kahvaltı, öğle yemeği veya öğleden sonra molalarıyla sınırlı olmadığını fark etti.

Toplantılar, fazla mesai ve beklenmedik çalışma programları da anında yiyecek ve içecek erişimi için sürekli bir talep yaratabilirdi.

Bu, müşteriyi iş yeri yiyecek hizmetlerinin aslında ne kadar süreyle sunulması gerektiğini yeniden düşünmeye teşvik etti.

Ürün Karışımı Gerçek Çalışan Satın Almalarına Göre Değişmeye Başladı

İlk işletme döneminden sonra, müşteri orijinal ürün çeşitliliğini sabit olarak görmeyi bıraktı.

Bunun yerine, çalışanların en sık hangi ürünleri satın aldıklarına dikkat etmeye başladılar.

Başlangıçta bir ofis ortamı için uygun görünen bazı ürünler yavaş hareket etti, ancak şişelenmiş su, kahve içecekleri, belirli atıştırmalıklar ve pratik yiyecekler çok daha tutarlı bir talep gösterdi.

Farklı lokasyonlar da farklı satın alma modelleri üretti.

Genel ofis alanlarına yakın makineler, günlük içecekler, kahve ve sıradan atıştırmalıklar için daha uygundu. Spor alanlarına yakın lokasyonlar, spor içecekleri, protein barları ve daha sağlıklı atıştırmalıklar için daha güçlü talep gösterdi. Toplantı odalarına yakın alanlar, daha büyük içecekler ve birden fazla kişi tarafından paylaşılabilecek ürünler için daha fazla ilgi yarattı.

Bu, müşterinin ürün seçimlerini tamamen tedarik personelinin varsayımlarına dayanmak yerine, gerçek tüketime göre ayarlamasına olanak tanıdı.

Müşteri için bu, önemli bir operasyonel değişiklik anlamına geliyordu: yeniden stoklama artık sadece boş alanları doldurmakla ilgili değildi; doğru ürünleri o alanlara koymakla ilgili hale geldi.

Bir Makine Daha Geniş Bir Ürün Seçeneğini Destekleyebilirdi

Müşteri için bir diğer pratik endişe, ofis içindeki sınırlı zemin alanıydı.

Daha fazla ürün kategorisine ihtiyaç duyulursa, tek çözümün daha fazla makine eklemek olmasını istemediler.

Bu nedenle, günlük operasyon sırasında daha fazla kullanılabilir ürün kapasitesine sahip olmak giderek daha değerli hale geldi. Standart atıştırmalıklar ve içeceklerin yanı sıra, müşteri kahvaltı ürünleri, daha sağlıklı ürünler, enerji ürünleri ve geçici promosyon seçenekleri sunabiliyordu.

Bir ofis ortamı için bu, bir perakende noktasının daha fazla çalışan ihtiyacını karşılayabileceği anlamına geliyordu.

Müşterinin ürün yelpazesini genişletmek istediğinde her seferinde ikinci bir makine için başka bir yer bulmasına gerek kalmadı.

Yönetim "Her Makineyi Kontrol Etmekten" İhtiyaç Duyulduğunda Yeniden Stoklamaya Kaydı

Bir diğer değişiklik, tesis ekibinin günlük operasyonları nasıl yürüttüğünde ortaya çıktı.

Bir otomatı manuel olarak kontrol etmek büyük bir sorun olmayabilir. Ancak birden fazla makine farklı katlara, ofis alanlarına veya binalara yayıldığında, rutin denetimler hızla tekrarlayıcı hale gelir.

Müşteri bu tür bir işletme modelinden kaçınmak istedi.

Her makineyi sadece neyin azaldığını görmek için ziyaret etmek yerine, ekip yeniden stoklama gezisini hazırlamadan önce satış ve envanter bilgilerini gözden geçirebildi.

Hızlı hareket eden ürünlere öncelik verilebilir, yavaş hareket eden ürünler azaltılabilir veya değiştirilebilir.

Son kullanma tarihine yaklaşan ürünler de daha erken tespit edilebilir, bu da ekibe promosyon yapılıp yapılmayacağına, değiştirilip değiştirilmeyeceğine veya kaldırılıp kaldırılmayacağına karar vermek için daha fazla zaman tanır.

Yeniden stoklama işi hala gerekliydi, ancak gereksiz denetim işlerinin çoğu azaltılabilirdi.

Çalışanlar Kolaylık Gördü; Yönetim Verimlilik Gördü

Çalışanlar için projenin faydası basitti.

İçecek istediklerinde hemen bir tane alabilirlerdi. Öğleden sonra atıştırmalık gerektiğinde binadan ayrılmak zorunda kalmadılar. Geç saate kadar çalışırlarsa, temel yiyecek ve içecek seçenekleri hala mevcuttu.

Ancak müşterinin idari ve tesis ekipleri için değer, sadece kolaylıktan daha fazlasıydı.

Bununla eşit büyüklükte bir manuel işletme yapısı oluşturmadan kullanışlı bir çalışan hizmeti ekleyebildiler.

Ürün yönetimi, stok görünürlüğü, fiyat ayarlamaları ve birden fazla perakende noktasının yönetimi merkezi olarak ele alınabiliyordu.

Sonuç olarak, müşteri makineyi yavaş yavaş bağımsız bir otomat cihazı olarak görmeyi bıraktı ve iş yeri hizmet altyapısının bir parçası olarak ele almaya başladı.

Bir Konumu Test Etmekten Daha Geniş Bir Ofis Ağı Düşünmeye

BAE'li müşteri başlangıçta temkinli bir yaklaşım benimsedi.

Hemen birden fazla ünite kurmak yerine, önce gerçek bir ofis konumunu test etmek ve çalışan kabulünü, ürün talebini ve ilgili operasyonel iş yükünü gözlemlemek istediler.

Çalışanlar hizmete daha aşina hale geldikçe, müşteri diğer yüksek trafikli iş yeri alanlarında ek gözetimsiz perakende noktaları düşünmeye başladı.

Ayrıca, her yere aynı çeşitliliği kopyalamak yerine farklı lokasyonlar için farklı ürün karışımlarına bakmaya başladılar.

Büyük ofis binaları ve kurumsal kampüsler için bu adım adım yaklaşım, en başından büyük bir personelli market açmaktan daha esnek olabilir.

Bir şirket en yoğun çalışan alanıyla başlayabilir, gerçek satın alma davranışını değerlendirebilir ve ardından kademeli olarak genişleyebilir.

Her yeni lokasyon, tek bir sabit perakende modelini takip etmek yerine o alanı kullanan kişilere uyarlanabilir.

Otomat Cihazından Dahili Gözetimsiz Bir Perakende Ağına

Bu BAE projesinden çıkarılacak ana ders, sadece ofislerin daha fazla otomat cihazına ihtiyaç duyduğu değildir.

Daha önemli değişiklik, şirketlerin dahili perakende hizmetlerini nasıl düşünmeye başladığıdır.

Çalışanlar atıştırmalık, içecek ve pratik ürünlere daha esnek erişim isterken, şirketler personel gereksinimlerini ve işletme maliyetlerini kontrol etmek istiyor. Geleneksel bir market, birçok ofis ortamı için çok pahalı veya karmaşık olabilirken, sadece birkaç ürüne sahip temel bir otomat yeterli çeşitlilik sunmayabilir.

Kompakt bir gözetimsiz perakende noktası, bu iki model arasında bir yere oturabilir.

Bu BAE müşterisi için ilk hedef çok basitti: çalışanlar bir şeyler yemek veya içmek istediklerinde, satın alabilecekleri elverişli bir yer olmalıydı.

Ancak perakende noktası gerçek satışlar ve operasyonel veriler üretmeye başladığında, aynı zamanda müşterinin çalışanların ne istediğini, ne zaman satın aldıklarını ve hangi iş yeri lokasyonlarının perakende hizmetleri için en uygun olduğunu daha iyi anlamasına yardımcı oldu.

Zamanla makine, ofisin bir köşesindeki otomat ünitesinden daha fazlası haline geldi.

Şirketin iş yeri hizmet ağı içinde uzun vadeli bir perakende düğümü haline gelmeye başladı.